BooksLand – Świat Książek

„Początkowo zupełnie nieczuły na prośby, Mikael ugiął się,
kiedy usłyszał obietnicę kilku wspaniałych dni relaksu w miłym
towarzystwie i z dobrą kuchnią. Z obietnic nic nie wyszło, a
przejażdżka żaglówką przeobraziła się w katastrofę o wiele większą,
niż Mikael potrafił sobie wyobrazić. Płynęli pięknym, choć średnio
trudnym szlakiem Furusund z prędkością niespełna dziesięciu
węzłów, przy której dziewczyna PR-owca od razu zapadła na
chorobę morską. Jej siostra zaczęła kłócić się z chłopakiem i nikt nie
wykazał choćby minimum zainteresowania sztuką żeglarską. Czytaj dalej »

Fragment książki

„Zirytowany Christer Malm zaczął wiercić się na krześle. Byl jedyną osobą w sali,
która nie za bardzo wiedziała, na czym owa specyficzna sytuacja polegała. Zdawał
sobie sprawę, że Mikael i Erika zataili przed nim jakieś fakty, lecz Erika
wytłumaczyła, iż chodzi o rzecz w najwyższym stopniu poufną, o której Mikael w
żadnym wypadku nie chce rozmawiać. Christer nie był aż tak tępy, by się nie
domyślać, że milczenie Mikaela miało coś wspólnego z Hedestad i Harriet Vanger.
Rozumiał też, iż nie musi nic wiedzieć, podejmując decyzję w zasadniczej kwestii, a
miał dla Mikaela dość szacunku, by nie robić z tego wielkiej sprawy. Czytaj dalej »

Para szwedzkich pisarzy – Maj Sjöwall i Per Wahlöö, która tworzyła w latach 60. i 70. cykl kryminałów z Martinem Beckiem, nazywana jest matką i ojcem skandynawskiego kryminału. Utalentowanych „dzieci” doczekali się cały zastęp, a jednym z najbardziej obiecujących bez wątpienia był zmarły w 2004 r. Stieg Larsson.W „Zamku z piasku, który runął”, ostatniej części trylogii „Millennium”, Larsson chyba najmocniej skorzystał z wzorca kryminału publicystycznego, który wypracowali Sjöwall i Wahlöö. „Zamkowi…” zdecydowanie najbliżej jest do thrillera politycznego, ukazującego mechanizmy władzy i specyfikę działania rozmaitych służb. Czytaj dalej »

Życie Janie, matki dwójki małych dzieci, rozpada się na drobne kawałki, gdy jej mąż ginie w wypadku. Nieszczęście uruchamia jednak łańcuch niezwykłych zdarzeń. Wokół zrozpaczonej kobiety gromadzą się ludzie, którzy chcą jej pomóc. Janie powoli odkrywa, jak cieszyć się codziennością. Czy odnajdzie w sobie siłę, aby znów uwierzyć w miłość?
Poruszająca i mądra opowieść, w której – jak w życiu – przeplatają się radość i smutek, zwątpienie i nadzieja.
Nigdy nie jest zbyt późno, aby zacząć wszystko od nowa. Czytaj dalej »

„Na przystawkę podają tosty z grzybami, co wzbudza moją wesołość,
gdyż wiem, że Samburu nie jadają grzybów. James pyta
ostrożnie, co to takiego i nieco zakłopotany spogląda na talerz.
Dostaję takiego ataku śmiechu, że prawie nie mogę mówić. Ciągle
mam w uszach słowa Lketingi: „To, co jedzą biali, to nie jest
porządne jedzenie. Tym się nie ma jak najeść” – powtarzał i zawsze
się wtedy okropnie krzywił. A teraz James siedzi z podobną
miną przed swoim tostem. Czytaj dalej »

Książka do nabycia w księgarni internetowej Albertus.pl w cenie 25.60 Kup…

POSZUKIWANIA

„Marco zmienił decyzję i zostaje w hotelu. Próbuje jeszcze odwieść
mnie od moich zamiarów, lecz coś silnie nakazuje mi iść i wszelkie
dobre rady do mnie nie przemawiają. Zostawiam go samego i przyrzekam
być z powrotem koło drugiej. Jedziemy z Edym matatu w kierunku
Mombasy. Z tego rodzaju taksówki korzystam po raz pierwszy.
Jest to mikrobus, który ma jakieś osiem miejsc siedzących. Gdy zatrzymuje
się przed nami, siedzi w nim już trzynastu ludzi z bagażami.
Konduktor wisi na zewnątrz pojazdu. Bezradnie spoglądam
w kłębowisko. Go, go in! – mówi Edy, a ja przedzieram się przez torby
i nogi i cała zgięta trzymam się mocno, aby na zakrętach nie upaść
na innych. Dzięki Bogu, wysiadamy już po jakichś piętnastu kilometrach. Jesteśmy
w Ukundzie, pierwszej większej wiosce, gdzie znajduje się
więzienie. Wspólnie zmierzamy do środka. Czytaj dalej »

Kiedy w sierpniu 1998 roku ukazała się „Biała Masajka”, miałam
nadzieję, że historia mojej afrykańskiej miłości spotka się z szerokim zainteresowaniem,
ale nawet w najśmielszych marzeniach nie przypuszczałam,
iż książka ta w krótkim czasie znajdzie się na listach bestsellerów,
zostanie przetłumaczona na 15 języków świata, a także sfilmowana.
Sukces wydawniczy i wszystkie przeżycia z nim związane stały się kolejną
wielką przygodą w moim życiu. Wtedy nie miałam wcale zamiaru opisać dalszej części moich przygód.
Ale w ciągu kilku lat otrzymałam tysiące listów, faksów i e-maili, w których czytelnicy w najróżniejszy sposób opowiadali mi, jak silne wrażenie wywarła na nich ta moja historia. Niemalże zawsze listy te kończyły się
pytaniem, co teraz słychać u mojej kenijskiej rodziny, córki i mnie samej. Początkowo starałam się każdemu odpisywać osobiście. Nadszedł jednak dzień, kiedy w obliczu lawiny pytań musiałam skapitulować. Z każdym
nowym dowodem zainteresowania naszymi dalszymi losami rosło we
mnie wewnętrzne przekonanie, że powinnam wywiązać się z pewnego rodzaju
zobowiązania. Pragnę zadedykować tę książkę wszystkim, którzy wzruszyli mnie swoim uznaniem, wsparciem i zainteresowaniem moją historią.

Lugano, w kwietniu 2003 Czytaj dalej »